:: صدای فاصله ها ::

پنجاهم

benweblog — Sun, 07 Dec 2008 16:00:18 GMT

هم اکنون خط مقدم...کجاست؟

به من چه که امروز در غزه چه می گذرد، قوانین دنیای مدرن میان من و مردم سرزمین نفرین شده، تفاوت های زیادی قائل است. من در یک عرض جغرافیای دیگر، با مرزهای رسمی و بین المللی دیگری زندگی می کنم.
کم شبیه این جملات را نشنیده ام؛ هیچ گاه هم به آنها نگفته ام که امام صادق (ع) فرموده است "من اصبح و لم یهتم بامور المسلمین فلیس منهم و من سمع رجلا ینادى یا للمسلمین فلم یجبه فلیس بمسلم‏ .
هرکس صبح کند بدون آنکه قصدش رسیدگى به امور مسلمانان باشد، از مسلمانان نیست و هرکس صداى مردى را بشنود که مسلمانان را به یارى مى‏طلبد و به یارى او نشتابد، مسلمان نیست؛ کافى، ج‏2، ص 164 - وسائل، ج‏11، ص 559 و 560

آنهايي که نمی فهمند آرد کــردن علوفه حیـوانات به خاطر محاصره و نان پختن یعنی چـه ، آنهايي که نمی فهمند پرپر شدن نوزاد تازه متولد شده به خاطر قطع برق بیمارستان در برابر دیدگان مادرش یعنی چه، قطعا معنی این سخن را نیز نخواهند فهمید و یا در نهایت آن را به مسلمانان هم مرز محدود خواهند کرد .
پیامبراعظم (ص) روزی به اصحابش فرمود: کسی که سیر بخوابد و همسایه‏اش گرسنه باشد به خدا و روز قیامت ایمان ندارد.

همه ما به نحوي در جريان اخبار غروب دلگير غزه قرار گرفته‌ايم و همه مي‌دانيم گرم شدن يك كودك با حرارت شمع يعني چه؟
همه مي‌دانيم نرسيدن به موقع آب و غذا به خردسالان يعني چه؟
همه مي‌دانيم تاريكي و از كار افتادن دستگاه‌هاي بخش CCU و يا ICU يعني چه ؟

به آنها تنها می گویم می دانی که مقامات نظامی اسرائیل بارها تاکید کرده اند که اگر صدمات ناشی از درگیری با حماس و حزب الله نبود، قطعا تا کنون به ایران حمله کرده بودیم و بارها گفته اند که از برنامه ریزی برای حمله به ایران در آینده چه با آمریکا و چه به تنهایی هیچگاه غافل نبوده اند. به آنها می گویم نبرد حماس و صهیونیست ها خط مقدم نبرد با ایران است و اگر خط مقدم سقوط کند، حتی پناهگاه خانه ات هم دیگر امن نخواهد بود . بیا برای امنیت خانه ات ، جانت ، مالت ، ناموست هم که شده به جان مردم غزه دعا کنیم. بیا برای مردم غزه دعای مرزداران امام سجاد علیه السلام را بخوانیم. دعای بیست و هفتم از صحیفه سجادیه .

تو ای کودک فلسطینی …!
هنوز هم هستند کسانی که به یاد شما باشند و همراه با شما… شما را می بینند و برایتان اشک می ریزند … شما را می بینند و خشم و نفرت وجودشان را فرا می گیرد و شما را می بینند و از ته دل آمدن منجی را فریاد می زنند.

کودک فلسطینی !
درست است که همراهان و همدردان شما فاصله زیادی با شما دارند … اما این فاصله تنها فاصله میان دو کشور است . آنان در قلبشان همراه شما هستند … شبها از درد … از درد بی دردی عده ای و از درد ظلم عده ای دیگر خوابشان نمی برد …

تو ای جوان فلسطینی !
بدان تا زمانی که ایران و ایرانی هست فریاد مرگ بر آمریکا و مرگ بر اسرائیل طنین انداز است و حامیان شما به هر صورتی که بتوانند حتی شده با نوشتن شما را تنها نخواهند گذاشت .

پ.ن

۱ـ هيچ كس فكر نكرد كه در آبادي ويران شده ديگر نان نيست و همه مردم شهر بانگ برداشته اند كه چرا دارو نيست . هيچ كس فكر نكرد كه چرا ايمان نيست و زماني شده است كه در آن هيچ چيز جز انسان ارزان نيست .

۲ـ وَلَقَدْ كَتَبْنَا فِي الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّكْرِ أَنَّ الأرْضَ يَرِثُهَا عِبَادِيَ الصَّالِحُونَ
و در حقيقت در زبور پس از تورات نوشتيم كه زمين را بندگان شايسته ما به ارث خواهند برد .

چهل و نهم

benweblog — Mon, 04 Aug 2008 13:43:18 GMT

بنيامين جان :

غرض نقشي است كز ما باز ماند *** كه هستي را نمي بينم بقايي

امروز تولد بنيامين است . بيست و چهارمين سال تولد او را امروز جشن می گیریم . بنيامين پسری ست با ویژگی های شاخص و منحصر به فرد . دوست داشتنی و مسئولیت پذیر . به تعبیر قدیمی ها یک پارچه آقا . پسری ست دوراندیش و محاسبه گر . برخلاف اغلب جوان های امروز که در "آن" زندگی می کنند ، و فقط نزدیک را می بینند، برای سال هاي آینده اش هم برنامه ریزی کرده است .
بنيامين ، نمادی روشن از رویاهای سبز و آبی من است و این اوج خوشبختی یک خواهر است .
داداش همواره دل زنده ، پرثمر و با نشاط باشی .

تولدت مبارک

افراد خوشبخت كساني هستند كه گويي همين امروز ديده به هستي گشوده اند . . . آنها هنوز ميراثي از " آدم در اولين روز پيدايش" دارند: با چشماني كه از فرط تحسين همچون ستارگان مي درخشند، كنجكاوانه به زوال تدريجي اين بهشت خيره شده اند.
(سي. ئي. مونتاگ)

چهل و هشتم

benweblog — Thu, 10 Jul 2008 18:10:18 GMT

گفته است به چنین شبی ، شب جمعه اول ماه رجب ، مرا بطلب و از من بطلب ، و باید خواند و باید طلبید و آرزو کرد .
ماه عاشقی ، ماه مقدمه و ماه مقدم ، روزهائی که نبض کعبه بدانها می تپد ، السلام علیک یا امیر المومنین (ع) ...
امشب - لیله الرغائب یا همان شب آرزوها بقول خودمان - برای من که خیلی وقت بود رفرش نکرده بودم ، یه رفرش اساسی بود و خانه تکانی ای که خیلی وقت قبل باید انجام می شد و نشده بود .
شب زیبائی که از مثل آن مدتها بی نصیب بودم و دعوتی که مدتها بود لبیکش نگفته بودم.
عهد کردم که امشب از خدا سه چیز بخواهم :
اول: سلامتی وجود آسمانی امام عصر علیه السلام . تعجیل در امر مقدس فرج
دوم ...
سوم ...
... و می دانم که صدایم را شنید و باز می دانم که اجابت خواسته ام زودتر از آنی خواهد بود که در دایره تنگ تصورم می گنجد.

پ . ن

۱ـ نقض پست چهل و هفتم !!

۲ـ معاشران گره از زلف یار باز کنید * * * شبی خوشست بدین قصه اش دراز کنید
۳ـ درود به رندی که چون پیاله گرفت * * * یاد حریفان خسته جان افتاد
۴ـ فقط براي نوشتن همين پست كلي با سرهنگ چانه زدم براي چند ساعت مرخصي !! آخر هم از پادگان جيم زدم !!

۵ ـ راستی ، شنیده اید که می گویند : آرزو بر جوانان عیب نیست...

مي ماني يا مي روي ؟! ............... (پست آخر تا اطلاع ثانوی ... !!)

benweblog — Fri, 09 May 2008 12:51:18 GMT

مساله اي نيست !

مساله اين است كه مسئله اي نيست !!

و چه مساله اي بالاتر و مهمتر از اين كه مسئله اي نيست !!!

خلق الانسان في كبد...

مسئله اين است كه ما مساله اصلي را فراموش كرده ايم و براي اين فراموشي و فرصت عظيمي كه به اسم عمر در دستمان افتاده است مساله هاي زياد غير حقيقي و غير لازم طراحي كرده ايم و عمرمان را صرف حل و بازي با آن مي كنيم .

از بس سرمان شلوغ است و از بس از کنار لحظه ها و اتفاقاتش راحت و بی خیال و بی تامل رد می شویم ، وقتی قرار است تغییر بزرگی اتفاق افتد ، همه گوش ها تیز می شود و این اتفاق بزر گ را نیز مصله می کند .

می شد گونه ای دیگر بود. می شود که گونه ای دیگر شد. می شود حصار درماندگی و اسارت در وضعیت موجود را کنار زد. می شود اجازه داد تا تغییر طبیعت تابع قانون فطرت، ارباب تغییر درون باشد.

وقتی سر در خویش می کنی و خودت هستی و خودت، یادت می رود که "خودت" هم هستی !!! همان تکه ای از مسجود ملائک كه به فراموشی سپرده شده...

شگفتا که اسرار آمیز خلقمان کرده ای ، ای معبود!!!

شاید وقتی روبه رو می شوی با تکه ای دیگر از وجودت، تازه وقتش می رسد که خودشناسی کنی و خدا شناس شوی!

من عرف نفسه فقد عرف ربه...

آنگاه که با وجودی، وجودت را یافتی، بدان که خدایی شده ای! آنگاه است که خدا عشق ورزیدنش را به بندگانش در تجلی به تماشا نشسته است!!!

چقدر زمان ما تهی از این رویارویی هاست ؟

نعمت بزرگ و مفقود زمانه آخر و عصر آخرین ها!!!

و به راستی پاسخ آدم ها در این رویارویی چیست ؟

خداوند اشتیاقش را چگونه می خواهد آشکار کند ؟

شگفتا ناسپاسی و خود فراموشی خودخواهانه ما !!!

شگفتا مهر و عطوفت و بخشندگی خاص معبود و گمشدگی عبد !!!

پ . ن

۱ـ و خداوند بزرگ است پس سوگندش نيز بزرگ . سوگند مي‏خورد. آري، به زماني كه خورشيد آفتابش را بر زمين مي‏گستراند و آن زمان كه شب برگستره زمين حكم فرما مي‏شود ...كه شايد بتوان گفت اين كنايه اي از علم و جهل انسان هاست كنايه‏اي از روشنايي و تاريكي انسان هاست و او قسم مي‏خورد به اين همه بزرگي كه پروردگارت رهايت نكرده ‍، بر خلاف آنچه دشمنانت مي‏گويند ... (ضحي)

۲ـ كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ وَهُوَ كُرْهٌ لَّكُمْ وَعَسَى أَن تَكْرَهُواْ شَيْئًا وَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ وَعَسَى أَن تُحِبُّواْ شَيْئًا وَهُوَ شَرٌّ لَّكُمْ وَاللّهُ يَعْلَمُ وَأَنتُمْ لاَ تَعْلَمُونَ

بر شما كارزار واجب شده است در حالى كه براى شما ناگوار است و بسا چيزى را خوش نمى‏داريد و آن براى شما خوب است و بسا چيزى را دوست مى‏داريد و آن براى شما بد است و خدا مى‏داند و شما نمى‏دانيد . ﴿بقره 216﴾

۳ـ اگر آرزوهايمان ، اگر دست نيافتني ترين خواسته ها و روياهايمان محقق نشوند ، پس به خاطر داشته باشيم كه بزرگترين شكوه و افتخار زندگي هرگز شكست خوردن نيست ، بلكه بلند شدني از پي هر سقوط است . ( نلسون ماندلا )

۴ـ خدايا مرا انسان آفريدي تا در دنيايي كه خيلي ها به زمين نگاه مي كنند ، من هميشه نگاهم به آسمان باشد . اين نگاه را از من نگير .

۵ ـ پروردگار من! مگذار که نگاه اميدوار من از ملکوت مقدس تو نوميد بازگردد و رشته اي که قلب مرا با آسمانها پيوند ميدهد بريده شود، و هرگز حاجات مرا اي برآورنده حاجات از حضرت خويشتن به ديگران بازمدار (صحيفه سجاديه)

۶ـ چشم دل باز کن که جان بيني ** آن چه ناديدني است آن بيني (هاتف اصفهاني)

۷ـ قدر وقت ار نشناسد دل و كاري نكند ** بس خجالت كه از اين حاصل اوقات بريم (حافظ)

۸ ـ جاي عشق در دل است

دلم در تن است

تنم عاشق است

پس دل عاشقم ، هميشه با من است .

۹ـ پدرم گفته است : قدر هر آدمي به عمق زخم هاي اوست . پس زخم هايت را گرامي دار . زخم هاي كوچك را نوشدارويي اندك بس است ، اما تو در پي زخمي بزرگ باش كه نوشدارويي شگفت بخواهد ، و هيچ نوشدارويي ، شگفت تر از عشق نيست . و نوشداروي عشق تنها در دستان اوست .

او كه نامش خداوند است ...

... پدرم وصيت كرده است و گفته است : از جانت دست بردار ، از زخمت اما نه ، زيرا اگر زخمي نباشد ، دردي نيست و اگر دردي نباشد در پي نوشدارو نخواهي بود و اگر در پي نوشدارو نباشي عاشق نخواهي شد و عاشق اگر نباشي ، خدايي نخواهي داشت ...

دست بر زخمم مي گذارم و گرامي اش مي دارم كه اين زخم عشق است و عشق ميراث پدر است .

ميراث پدر عليه السلام !

(عرفان نظر آهاري)

۱۰ـ باور كن سخت ترين لحظه هاي زندگي ام در آن 19 دقيقه و 8 ثانيه گذشت . ( براي ضحي ... )

چهل و ششم

benweblog — Wed, 09 Jan 2008 10:12:18 GMT

اَللّهُم ارْزُقْنى شَفاعَةَ الْحُسَيْنِ يَوْمَ الْوُرُودِ وَثَبِّتْ لى قَدَمَ صِدْقٍ عِنْدَكَ مَعَ الْحُسَيْنِ وَاَصْحابِ الْحُسَيْنِ الَّذينَ بَذَلُوا مُهَجَهُمْ دُونَ الْحُسَيْنِ عَلَيْه ِالسَّلامُ

در قبایل عرب همواره جنگ بود . اما مکه زمین حرام بود و چهار ماه رجب ، ذی الحجه ، ذی القعده و محرم زمان حرام ... یعنی که در آنها جنگ حرام است .
دو قبیله که با هم می جنگیدند ، تا وارد ماه های حرام می شدند ، جنگ را متوقف می کردند ، اما برای آنکه اعلام کنند : " که در حال جنگ اند و چون ماه بگذرد جنگ ادامه خواهد یافت " پرچم سرخی را بر قبه ی خیمه بر می افراشتند تا دوستان و دشمنان همه بدانند که جنگ پایان نیافته است ...
آنها که به کربلا می روند ، می بینند که بر صحنه ی جنگ آرامش مرگ سایه افکنده است ، اما می بینید که بر قبه ی آرامگاه حسین (ع) پرچم سرخی در اهتزاز است ...
پس بگذار این سالهای حرام نيز بگذرد ...

چهل و پنجم

benweblog — Tue, 11 Dec 2007 14:49:18 GMT

سلام بعد از مدتها ...
ببخشيد كه دير شد ، انشالله جبران بشه . نمي خواستم بنويسم ، خواستم در اينجا رو تخته كنم ، وبلاگم غريبه شده بود ، ولي نشد در واقع نتونستم ، هنوز بايد بنويسم ... پس هنوز هستم .
"يوسف گم گشته باز آيد به کنعان غم مخور" شعر اين هفته تقويم است . با خود گفتم يحتمل يوسف گم گشته ای در راه است . غافل از اينکه روزگار شعر "بی مهر رخت روز مرا نور نماندست" را زمزمه می کند ! اگر او می دانست نديدنش و نخواندنش چقدر برايم سخت و دشوار است شايد هرگز تصميم نمی گرفت که خانه اش را ذبح کند !
آذر ماه است و اواخر فصل پاييز . در دو سه کوچه آن طرفتر بارانی می بارد و برفی زمين را سپيد پوش کرده... آسمان اينجا دلش پر از گردوغبار غصه است . بغضی در گلويش گرفتار شده که اگر شکسته شود زمين خشک و آن شاخه های تشنه ی درختان همچنان سبز اين ديار به شدت غرق در شادی و سرور خواهند شد. اما، دريغ از يک قطره باران !
دلم برای راه رفتن روی برگهای خشک پاييزی با آن صدای خش خش آرامش بخشی که دارد ، دلم برای قدم زدن زير بارون و درست کردن آدم برفی بدجوری تنگ شده است.
هوای دلم اين روزها ابريست ، در انتظار بارانم !
التماس دعا...

چهل و چهارم

benweblog — Wed, 03 Oct 2007 16:42:23 GMT

قدس مرا مي خواند
سالها از آن پيام آسماني پير مراد مي گذرد . انگار پير آسماني ما مي ديد روزي را که کوس رسوائي شيطان زده مي شود . انگار بناي دنيا بر اين است که پوزه ي قوم هدايت ناشده ي يهود را که براي چندمین بار فساد ارض کرده اند ، بر زمين بمالد ، خاصه بعد ضرب شصتي که از فرزندان خدائي روح الله در لبنان خورده اند . انگار نزديک است وعده حق قرآن عظيم که « ان الارض يرثها عبادي الصالحون » و انگار دور نيست روزي که جماعت در اقصي قامت بندند و بعد « الحمد » ، « الفتح » بخوانند ...
روز جمعه که لبهاي روزه دارم را به طنين مرگ بر اسرائيل متبرک مي کنم بر خود خواهم باليد که وقتي پا بر بال فرشتگان الهي وارد نماز جمعه مي شوم ، گوشه اي از حق شيعه گي ام را ادا کرده ام .

چهل و سوم

benweblog — Sat, 04 Aug 2007 20:39:18 GMT

روزهای دراز تابستان، برای من که تازه وقتی خورشید غروب می‌کند، فعالیت‌ام شروع می‌شود، یعنی کابوس مداوم. همیشه در تابستان فعالیتم کم‌تر می‌شود و به‌هم‌ریختگی‌ام بیشتر. نه گرمایش را دوست دارم، نه بلندی روزهایش را که انگار خورشید لعنتی با سماجت آن‌قدر در آسمان می‌ماند و به من دهن‌کجی می‌کند که از کلافه‌گی می‌خواهم سر به کوه بگذارم! پروژه پایانی دانشگاهم هنوز نیمه کاره مانده (فقط مستنداتش) و اصلا مجالی برای تکمیل آن نمی یابم ! بلندی روزهای تابستان و خورشیدش را بگذارید کنار درگیری‌های کاری ! باز هم بعضی از دوستان انتظار دارند و البته گلایه که دیر به دیر آپ می کنم !
یادمه یک جایی از قول یک روانشناس خوندم "روز تولد خود را مهم تلقی کنید چون واقعا مهم است.به ظرافت کار دقت کنید یک انسان به وجود آمد و صاحب حیات شد "
امیدوارم همه با قدر خود دانستن و احترام به انسانیت خود گام در راه سعادت بگذارند
امروز روز تولد من است
امروز براي من روز مقدسي است
امروز مثبت ترين روز خداست
من فهميدم دنيا سرزمين وسيعي است پر از مشكلات سخت و من هم موجودي هستم وسيع تر و سخت تر از دنيا
من فهميدم براي نسوختن درگرما بايد خود را به ميان آب و آتش زد، نه درميانه آن
همان روز درگوش من خواندند: تو آمدي كه برگردي
همان روز به من گفتند: شعر، صدا، آب، هوا، مادر، پدر خدا و عشق مال توست
همان روز فهميدم كه هيچ مجالي از«لحظه» خالي نيست و لحظه هم جاي بي خيالي نيست
من در امروزي فهميدم كه تقديرم نه گياه است، نه حيوان است، نه فرشته و جن است، نه جماد است و نه چيز ديگر. قدر من انسان بودن است و اين قدر تا ابد درقبر نمي خوابد حتي اگر من فراموشش كنم
من فهميدم كه بايد شكرگزار بود به خاطر همه چيزهايي كه خدا به ما داده و بايد شكرگزار بود كه خدا هرآنچه را كه از او مي طلبيم به ما نمي دهد!
امروز مثبت ترين روز خدا است
امروز روز تولد من است ...
نه ، امروز روز تولد من است و فردا يك نفر ديگر ... و شاید صدها نفر دیگر !
مباركمان باشد ...

چهل و دوم

benweblog — Fri, 01 Jun 2007 12:03:18 GMT

درود بر تو اي فرستاده خد از من و دخترت که در کنارت آرميده و زودتر « از ديگران » به تو رسيده. اي فرستاده خدا مرگ دختر گرامي ات عنان شکيبايي از کفم گسلانده و توان خويشتنداري ام نمانده است.
امام علي (ع) ـ نهج البلاغه، خطبه 202

سوم جمادی الثانی پرپر شدن یاس بوستان رسول ، بانوی عفاف و عصمت ، حضرت زهرای بتول علیهاالسلام را تسلیت می گوییم .

سلام بر تو اي پير ميکده دلدادگي ! سلام بر روح بلندت که آسمان ها در وسعتش گم مي شد. سلام بر دستان نوازشگرت که شانه هاي بشريت را از زير يوغ بندگي و بردگي بيرون کشيد. سال هاست از فراق جانگدازت مي گذرد ، اما هنوز درناباوري فراق تو ، ديده به خانه محقرت دوخته ايم. سال ها مي گذرد، اما هنوز ياد کلام دلنشين تو چين و چروک غم ، از پيشانيمان مي گشايد. سال ها مي گذرد ، اما هنوز خاطره شيريني لبخندهايت ، هر اندوهي را از صفحه دلمان پاک مي کند. تو زنده هميشه تاريخي ، تو حقيقت زندگي در تاريخي. اي آفتاب هميشه فروزان انقلاب.

سلام خدا بر روح اهورايي تو که در ديده هايت جز نور نبود و عصاي کليمي فرياد ملت را با اعجاز سخن خويش به جنگ جادوي تفنگ ها فرستاد . بر روان پاک تو درود مي فرستم .

چهل و یکم

benweblog — Mon, 19 Mar 2007 14:01:18 GMT

زالپور كشاورز عزیز، به دليل تصادف همراه با خانواده ، این‌روزها دور از ما ، در بيمارستان ، داغدار درگذشت محمد رضاي 6 ساله اش است. می‌دانم که تسلیت کمترین واژه ا‌ست برای ابراز همدردی ، برای تسلی دادن . ولی انگار کار دیگری از دستم بر نمی‌آید، جز آنکه همین‌جا برایش بنویسم که در غم‌اش شریکم .

برایم سخت است ، باور مرگ ناگهانی محمد رضاي عزيز ، که عصر روز جمعه 25 اسفندماه از ميانمان پر كشيد .
دلم می‌خواهد اينجا برایش بنويسم ، اما نمی دانم چه بنویسم !؟ بنویسم از شکسته شدن بغض‌هایی که عكسهايش و فيلم تشييع جنازه اش را ديدند، ولی خودش را دیگر ندیدند. بنویسم از سرهنگ بهمنيان که در خود جمع شده بود، بنویسم از رضا كوچولو که آشفتگی‌اش ویران‌کننده بود ، بنویسم از چشمان پـر از غم پدر بزرگ هايش ، بنويسم از حیرانی چشمانی که او را می‌جستند و فقط جنازه اش را ديدند ...
من هیچ‌وقت با چیزی به اسم مرگ کنار نیامدم. همیشه تصور نبودن آدم‌هایی که می‌شناسم‌ شان برایم بی‌معنی ا‌ست و هیچ‌وقت نمی‌توانم با این واقعیت کنار بیایم که دیگر قرار نیست آن شخص را ببینم.
فقط خدا را شکر، که مبين كوچولوي چند ماهه حالا از بيمارستان مرخص شده و صدای گريه كردن ‌هایش، دلیل مهار کردن گاه‌به‌گاه اشک‌هایم است .
هروقت این بغض لعنتی دست از سر من برداشت، دوباره می‌نویسم .
من براي صبرتون يه يا علي مي خوام ...
همين .